تصور كرد كه ريشهء اصل اين نامواژه به همين صورت از « تيك » آمده است و جزء آخر « ان » پسوند اتصاف است . تينجان Tinj n تينجان يكى از آباديهاى كهن دهستان جبل بخش كوهپايه است كه در سه فرسنگى شمال جادهء اصفهان - نايين قرار دارد . رودخانهء فصلى جبل از ميان آبادى مىگذرد . در سال 1355 اين آبادى 237 نفر جمعيت داشته است ولى به‌علت كم شدن آب قنات آن جمعيت آن در سال 1375 به 115 نفر تقليل يافته است . واژه‌شناسى : تينجان بدين صورت معنى نمىدهد ولى وقتى بدانيم كه حرف اول « ت » مبدل از « د » است . نامواژه به‌صورت « دينجان » معادل « دينگان » در مىآيد و با واژهء « دينه » امكنهء بسيارى در ايران نامبردار مىباشد : دينه‌رود ( قزوين ) ، دينه سد ( سارى ، قائم‌شهر ) ، دينه‌كوه ( قزوين ) دينه‌گرد ( تفرش ) و بسيارى ديگر و خود واژهء « دينه » از دو جزء تركيب شده است ؛ يكى « دى » و ديگرى « نه » . جزء اول « دى » نام جليل و فاخر خداوند بزرگ است و اين نام بر يكى از ايزدان بزرگ زرتشتى نيز اطلاق مىشود و نام روز هشتم هر ماه و ماه دهم سال جلالى است و جزء دوم آن « نه » صورت ديگرى از « نا » به معناى آب است و « دينه » معادل « دينا » معادل « دىآب » به معناى آب منسوب به خداوند است و به همين صورت ديناب ( ايذه ) ، ديناباد ( تبريز ) ، ديناران ( تهران ، سردشت ) و دينان ( اصفهان ) همه علامت صحت اين واژه‌شناسى و تقطيع است . بنابراين نامواژهء تينگان معادل « دينگان » به‌صورت « دى + ن + گ + ان » تجزيه مىشود . جزء اول « دى » نام خداوند و ايزد بهدينى و جزء دوم « ن » معادل « نا » به معناى آب و جزء سوم « گ » همان حرف زينت است كه در مهرگان داريم و اغلب با جزء آخر « ان » باهم مىآيد و دينگان روى هم رفته يعنى آب منسوب به ايزد آفريننده و آفريدگار .